บทกวี : ริมฉัตร

ภาพ :อัยย์ รินทร์

        .. เนินสลับซับซ้อนชะง่อนแง่

          ทอดเงาแผ่ออกไปกว้างไพศาล

       ลดหลั่นเป็นระยะงามตระการ

            ก้องสะท้านใช่เพียงเสียงสะท้อน

              .. เลาะแมกไม้พัดพรมใช่ข่มขวัญ

     อัศจรรย์​วู่ไหวสายลมอ่อน

         ต้นตระหง่าน​ก้านใบป่าให้พร

วิหคร่อนบินถลาฟ้าเสรี

                    ..อวลไอหมอกหม่นขาวลงพราวพร่าง

          หยาดน้ำค้างหยดฉลองละอองถี่

เช้าชีวิตลึกผ่านม่านพงพี

        แสงริบหรี่ลอดผ่านม่านพงไพร

           ..หลับตาฟังเสียงป่าสักคราหนึ่ง

        ให้ลึกซึ้งซอกซอนความอ่อนไหว

       โลกเปิดเผยสมดุลย์​ละมุนละไม

          กล่อมดวงใจเบื้องหน้าเมื่อป่ายัง

.. เขาสลับซับซ้อนมิซ่อนแง่

      ทอดรักแผ่ยามยลอาบมนต์​ขลัง

แสงสีทองระเรื่อ​เมลืองมลัง

 สะกดทั้งโลกไว้ใต้ฟ้างาม​ ฯ