“ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาลร้อน ฝน หนาว ไม่ว่าคน หรือ สัตว์จำต้องปรับเปลี่ยน เพื่อความอยู่รอด สิ่งมีชีวิตก็ต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัว เพื่อคงไว้ซึ่งเผ่าพันธุ์”
ผมนึกถึงคำ-คำหนึ่งที่ว่าไว้ “คนเดินทางท่องไป วันนี้คงเดินทาง พรุ่งนี้ก็เช่นเดียวกัน เพื่อเสาะแสวงหาวิถีแห่งโชคชะตาใหม่”

เพราะธรรมชาติมีวัฎจักรอันเด่นชัดในฤดูกาล อีกฟากทวีปผจญกับฤดูหนาว หนาวจนทำให้นกนานาชนิดโบยบินอพยพหนีเข้ามาประเทศเขตร้อน เช่นเดียวกับเมือวไทย ในช่วงเดือนพฤศจิกายน โดยจะเริ่มจับคู่ทำรังผสมพันธุ์ วางไข่ และเลี้ยงลูกอ่อน กระทั่งสิ้นสุดฤดูหนาว ในช่วงเดือนมิถุนายน พวกมันจะโบยบินกลับไปยังถิ่นฐานเดิม

ผมกำลังพูดถึงคือ“นกปากห่าง” ที่มีชื่อเรียกสามัญว่า “Open-billed Stork” ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า “Anastomus oscitans”เป็นนกอยู่ในวงศ์นกกระสา (Ciconiidae)มีถิ่นอาศัยอยู่ในหลายประเทศ พม่า, ลาว, อินเดีย, เวียดนาม, เขมร, โคชินไชนาและไทย

อาหารโปรดของนกชนิดนี้ จะอยู่ในนาข้าว เป็นหอย- เชอร์รี่ หอยโข่ง กุ้ง ปู ปลา สถานที่ ๆ ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งอาศัยของนกปากห่างคือวัดไผ่ล้อม อ.สามโคก จังหวัดปทุมธานี, สวนนกท่าเสด็จ จังหวัดสุพรรณบุรี และสวนนกทั่วไปสวนนกประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์

ท่ามกลางไอแดดแผดร้อน การได้หย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ใต้ร่มเงาแมกไม้ ความรื่นรู้สึกผ่อนคลาย โล่งสบาย ภาวะแวดล้อมภายในจิตใจที่กำลังร้อนรุ่ม ค่อย ๆ สงบ เย็นลง ตรงข้ามกับการอพยพของนกปากห่างพวกมันหนีเย็นมาหาร้อนเพื่อความอยู่รอด ย้อนกลับไปในครั้งเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ เมื่อวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๐๓ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงนำเสด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ แห่งราชอาณาจักรเบลเยี่ยม ทอดพระเนตรนกปากห่าง บริเวณวัดไผ่ล้อม อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี อันเป็นที่มาของภาพพระบรมฉายาลักษณ์ซึ่งประดิษฐาน ไว้ในวิหารหลวงพ่อโต

ภายใต้บรรยากาศอันแสนเงียนสงบ ร่มเงา แมกไม้ของวัดไผ่ล้อมช่างรื่นรมย์ ทว่าในวันนี้ วันที่ไร้เสียงร้องของบรรดานกปากห่าง พวกมันไม่มาเยือนที่นี่อีกแล้ว “กระนั้นหรือ?” หรือเพราะว่าพวกมันกลายเป็นจำเลย ของเชื้อโรคไข้หวัดนก จนเป็นเหตุให้ถูกเข่นฆ่า

โลกหมุนวนรอบตัวเอง ๒๔ ชั่วโมง ฤดูกาลหมุนเวียนเปลี่ยนไป แต่เหตุใดใยเจ้านกปากห่าง จึงโบยบินข้ามน่านฟ้ามาน้อยเต็มที และทุก ๆ ปี หากไม่มีโรคไข้หวัดนกระบาด ที่นี่วัดไผ่ล้อมควรค่าแก่การมาเยี่ยมเยือน.

###วัดไผ่ล้อมสร้างขึ้น ราว ปี พ.ศ ๑๘๖๐ โดยท่านท้าวมหาพรหม กับท้าวมาลีมหาเศรษฐี อพยพมาจากสุโขทัย จับจองที่ดินทำมาหากิน ต่อมาได้สร้างวัดขึ้น ให้ชื่อวัดไผ่ล้อม ซึ่งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ ๓๐ สองหาคม ๒๕๑๙

ขอบคุณข้อมูล บางส่วนจากวิกิพีเดีย

ผู้จัดการ Online | เกร็ดธรรมชาติ