บทกวี : กชมล

ภาพโดย: อัยย์ รินทร์

ฤดูหนาวมาเยี่ยมเยือน คิดถึงอ้อมแขนอันอบอุ่น

คิดถึงคำมั่นสัญญา ที่เธอพร่ำบอก มันยังดังก้องอยู่

ในความฝันแม้กระทั่งตอนที่ฉันตื่นลืมตา

เมื่อฉันยินเสียงกระดิ่งลมดังกังวาน

บทเพลงแห่งชีวิตบรรเลงขึ้น ตรงร้านประจำของสองเรา

ฉันเฝ้าคอยอธิษฐานรอการกลับมา

แม้ราตรีกาลผ่านพ้นไป ในหัวใจไม่เคยลืมเธอ

หิมะแรกสีขาวบริสุทธิ์ร่วงหล่นจากฟากฟ้า แล้วเธอผู้นั้นก็กลับมา

แต่เหตุไฉนเธอมาพร้อมกับหญิงสาว

ผู้มีดวงตางามราวดอกไม้เบ่งบานในดวงตา

คนทั้งคู่กุมมือกัน เต้นรำท่ามกลางหิมะขาวโพลน

ฉันเข้าใจในทันที ใบหน้าของฉันร้อนผ่าว หัวใจสั่นระรัว

โอ้…ที่รักใจของเธอช่างโหดเหี้ยม ภาพเบื้องหน้าทำลายความฝันอันงดงาม

และโลกของของฉันจนหมดสิ้น แล้วทั้งสองก็พากันเดินจากไป

ทิ้งให้ฉันนั่งอยู่เพียงลำพังและแล้วสิ่งที่ฉันเฝ้าคอยมันก็สิ้นสุดลง.