ภาพและเรื่อง โดย : อัยย์ รินทร์

ฝูงปลาแหวกว่ายในสายน้ำอย่างอิสระ สิ่งมีชีวิตที่มีอยู่ในใบโลกนี้ ต่างเริงร่าย หมุนเวียน ไปตามวิถีแห่งกาลเวลา จะเกิดอะไรขึ้นหากโลกที่เราเคยมองเห็นทุกๆ อย่างสัมผัสด้วยสองตา จู่ๆ วันหนึ่งดวงตาของคุณกลับมองไม่เห็นอะไร นอกจากความมืด นั่นอาจทำให้คุณรู้สึกหวาดกลัวกับจินตนาการณ์ที่ถูกปรุงแต่ง และรู้สึกโดดเดี่ยวไร้ค่า
Do you believe in destiny? ประโยคคำถามจากภาพยนต์เรื่องหนึ่ง สำหรับผมแล้วคำตอบก็คือเชื่อและไม่เชื่อหากมิได้สัมผัสด้วยตนเอง
Have you ever seen the rain coming down on sunny day ก็มีบ่อยครั้ง ที่เราได้เห็นบรรยากาศเช่นดั่งบทเพลงและรู้สึกอัศจรรย์ในความเป็นไปของธรรมชาติ

เรื่อเร่ขายก๊วยเตี๋ยว

แดดร่มลมตกของเช้าวันหนึ่ง ผมนั่งมองดูฝูงปลาแหวกว่าย หาที่หลบซ่อนตัวจากแสงแดด บ้างซ่อนอยู่ใต้ร่มเงาศาลาน้ำท่าวัดสวนมะม่วง และการมาของเรือเร่ขาย ก๊วยเตี๋ยวก็ทำให้พวกมันได้รู้ว่า จะมีเศษอาหารนอกเหนือจากขนมปัง อาหารป่นที่ถูกโยน ไม่ต่างอันใดกับคน ที่ไหนก็ได้ถ้าที่แห่งนั้นสร้างความเพลิดเพลินจำเริญใจ เดินไปบนเส้นทางสายหนึ่ง หากไม่มีอะไรเลยที่ทำให้รู้สึก โล่งสบาย ความหมายของการอยู่ตรงนั้นก็คือว่างเปล่าและโดดเดี่ยว แต่เส้นทางอีกสาย อาจดูคล้ายว่าจะเปลี่ยวเหงา ทว่าภายในจิตใจกลับสัมผัสถึงพลังบางอย่าง ที่กวักมือเรียกให้เดินต่อไป

“ไม่ผิดหรอกหากคุณจะเปลี่ยนเส้นทาง เพราะถ้าหากเดินผิดที่ผิดทางคุณคงไม่อาจสร้างความสุขให้กับตนเอง หนำซ้ำยังทำร้ายคนรอบกาย” ธรรมชาติของปลาเป็นต้องว่ายทวนน้ำ ธรรมดาของชีวิตคนนั้นต้องผจญกับปัญหาและอุปสรรค

 เจดีย์มอญวัดสวนมะม่วง
เจดีย์มอญวัดสวนมะม่วง

“ในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว ปลาย่อมว่ายทวนน้ำเสมอ ปลาที่ลอยตามน้ำ ก็มีแต่ปลาตายเท่านั้น” หลวงวิจิตรวาทการ ชีวิตของปลาก็ต้องดิ้นรน ชีวิตของคนก็คงไม่ต่างกัน แต่ถ้าดิ้นรนมากไปก็เหนื่อย เมื่อเหนื่อยก็หยุดพักและเติมพลังก๊วยเตี๋ยวเรือ ที่ท่าน้ำวัดป่างิ้ว เมืองปทุมธานี